tante tilly

Gearriveerd op de valreep van het winteruur : tante Tilly, ofte de winterlinde. Laat de bloemetjes, de bijtjes en vooral de zomer nu maar komen !

clair de lune

finissage

"zonder titel" light visual door Miss Sunshine
(afsluiter van een perfect weekend)

selfyforfilling prophecy

Na het maken van limoncello, het eten van homemade bavarois, het lummelen zoals dat hoort op een zondag, lokt de zon ons naar buiten. Voor een portie vitamine D. We stappen de dorpsweg op, genieten, leven. Ik eet met met mijn ogen (en Louis met zijn neus). Gretig. De negatieve vibes die mijn pad de voorbije week kruisten, lijken weer ver achter me. Ik houd koers, immuun voor doemdenkerij. Murphy à l'inverse : als het goed kàn gaan, zàl het goed gaan. Laat de nieuwe week maar komen. Merci d'avance.

bavaroyal

Omdat weekends in het teken staan van "niets moet, alles mag" ofte 48 uur waar "genieten" de enige verplichting is, waag ik me deze keer op het pad van de bavarois. Te doen voor vier porties: 50 ml room, 50 gram suiker, 1 eetlepel honing, anderhalve eetlepel citroensap roerend opwarmen in een pannetje en 2 gelatineblaadjes (in water geweekt en uitgeknepen) erin oplossen. Mengsel laten afkoelen. Vervolgens 100 ml griekse yoghurt voorzichtig mengen met 150 ml room (stijfgemept en met een murw arm rijker). Afgekoeld honing-mengsel erdoorheen scheppen. 4 Potjes op een rijtje en bodempjes bedekken met gepureerde kiwi. Roommengsel eroverheen. Halve dag laten opstijven in de koelkast. Aardbei erop. Klaar. Ik waan me als god in (de grens met) Frankrijk.

sorrento in gonrieux

limoncello in wording

Het wolkendek heeft vandaag opnieuw de overhand, dus hou ik 't bij dromen van de zon. Ik mijmer tien jaar terug in de tijd, naar vakantie in Sorrento, haar keienstranden, haar heerlijk simpele keuken en niet te vergeten : limoncello. Godendrank in al zijn eenvoud. Wat houdt me tegen ?

Terwijl de lente stilletjes de tuin insluipt, zomert het volop, in de weckbokaal.

rip swa

En toen zette Louis zijn poot erop ...

swa de plakker

Ik noem hem Swa de Plakker. In een vorig leven een bezetter met dementie. Kan niet anders. Waarom zou ie anders het pleisterwerk met zoveel overtuiging inspecteren op putjes en defaults ? En keer op keer vergeten dat ie "dat plekje al had gehad" en ik 'm keer op keer buitenzet? Ah voila! Swa de Plakker, dus.

radijsparadijs

't is goed gedijen, daar aan de venster ....