woensdag 1 mei 2019

lillipurper

bosviooltje

Heftig groen

Ik dacht de afwas te doen. De hond denkt daar anders over en legt een verzameling stokken, mijn linker wandelschoen en de inhoud van de wasmand aan mijn voeten. "Spelen?" lees ik in haar ogen. "Ach, de afwas gaat niet lopen (helaas)," bedenk ik en ik zoek mijn rechterschoen (die ze voor de lol tussen de brandnetels heeft gedropt). Even later zwemmen mijn ogen in een zee van groen: het beetje regen heeft het bos doen ontploffen... Het lijkt een explosie à la Fukushima, ééntje van het gezonde soort.

zondag 24 maart 2019

bos bloemen

Zes maanden, zolang duurde de malaise in mijn schouder. Scans, doktersadviezen, inspuitingen en talloze kine-beurten later wandelen we vandaag in het bos. Berta zoekt een stok en legt 'm voor mijn voeten. "Spelen?" lees ik in haar droopy-blik. Net zoals de afgelopen maanden probeer ik met rechts te gooien en ... het lukt opnieuw! Ik ben door het dolle heen. De hond begrijpt mijn enthousiasme niet maar beantwoordt mijn werpplezier als een boemerang. Wat verder worden we getrakteerd op een bos bloemen. Geen twijfel mogelijk: de lente is begonnen.