stilleven met badkuip

koebezoek

Aan de "verkeerde" kant van de taalgrens kom ik een koe tegen, aan de "verkeerde" kant van de prikkeldraad. Het is een kleine afwijking in het gekende decor maar het dringt razendsnel tot me door dat zo'n creatuur al gauw een paar honderden kilo's weegt. En dat dat aankomt als het op je tenen trapt. Laat staan met de hoorns tegen je aan komt rammen. Gelukkig weet ik me te vermommen als tak. Edoch lijken koeien niet gauw onder de indruk... van grote krollenbol-eekhoorns, gehuld in jeans & t-shirts.

bos dat er geen meer is

theo in verbeke

Een deur, een serre, een oase... en een stel lichtvoetige monsters. Ofte wat er gebeurt als je een keertje stopt op de expressweg A'pen-Knokke.

Theo Jansen in Verbeke Foundation

ellentriek

Ellentriek in de Lindestraat

Na het werk rijd ik ook vandaag weer naar mijn werf. Werk-na-werk, zeg maar. Dat ritueel houdt al een tijdje aan, en het weegt bij momenten, de ene dag al zwaarder dan de andere. Mijn antarctische vrieskou-verhouding met de lokale nutsmaatschappijen doet er geen goed aan, vooral wanneer ik -zoals nu- een a-typisch bouwsel uit de grond probeer te stampen. Een hele zomer lang wordt er getelefoneerd, gemaild, geschreven, geformulierd en vooral veel op de wachttoon gezeten. De vier seizoenen van Vivaldi? Ze kunnen de boom in (ongeacht in welk seizoen die laatste zich bevindt). Maar goed, ook vandaag rijd ik dus naar mijn werf. De steeg is alweer omgeploegd, met voren waarin zelfs patatten pleinvrees krijgen. "Adem in, Adem uit, Ellen... innnnnn... en uuuiiiit," sus ik mezelf. Sterk geconcentreerd op dat inhaleren, stap ik half-murw mijn dorpel over, en plots gaan alle lampen aan.

"Ey, ût oewerkt hé!" roept de bouwvakker vanuit de technische berging, "Die fverlichtink, ût oewerkt... Goe ey?!"

En ik verander in een schaapachtige lach, geen zorgen meer om morgen en blij met de akker voor de deur. Want ik heb het licht gezien.

anders krisar

Anders Krisar, op Watou2016

watou16

Fris schitterend in gortige duisterheid, ofte wereldniveau in een kleine dorpje ... dat is Watou2016.

la tempête

La tempête, aux voisins de Gonrieux

vlindervlucht

Terwijl de dwingende zon de frisse ochtendbries de kop indrukt, breekt paniek uit bij een nachtvlinder. Teveel licht, teveel hitte, teveel vogels in de buurt. Met een doffe tik knalt hij tegen het slaapkamerraam. Hij wil naar binnen, naar daar waar ik de nacht uit mijn ogen wrijf. Dat het schuifraam halfopen staat, krijg ik 'm niet uitgelegd: het beglaasde deel, dàt is waar ie doorheen wil. Ik laat begaan, haal koffie, een boterham, de weekendkrant. Na de zoveelste "tfff" geeft de vlinder op en kruipt onder al het nieuws van de wereld. Hij acht de duisternis van de geschreven pers veilig genoeg om de dag door te brengen. Vluchten in andermans miserie... kent er iemand een vlinderfluisteraar ?