vlucht

Na een tropisch werfbezoek in het Antwerpse bolt mijn bouwvakkersbak terug naar Gonrieux. Het is verraderlijk rustig op de baan, stilte voor de storm. Al is dat anders op de luchtwegen: de ene boeing na de andere balanceert op de lage luchtstroom wanneer ik Charleroi nader. De vakantie hangt in de lucht. 's Zomers wat tijd elders verpozen, het is een evidentie als een frietje eten bij je terugkomst. Thuisgekomen blader ik wat door mijn blogs, een archief van voorbije oorden, Misschien vind ik er wel een plekje om nog 'ns heen te gaan. Tevergeefs. Ik werp tot slot een blik op de lezersstatistieken en stel vast dat vandaag een grens werd overschreden: 1025 views in de maand juni 2015, meer dan ooit.
Aan alle lezers, fans, groupies, followers, stalkers of gewoon zieltjes die mijn petites histoires weten te smaken: ik ga niet op reis... ik blijf nog een tijdje hier, online. Grand merci en op naar de volgende vlucht in beeld en verhaal.

steengoed

Het is bij momenten onduidelijk te vatten hoe ik het dal van het rampjaar definitief achter me kan laten. Soms duikt het weer op, als een boemerang, los in mijn gezicht.

In het zoeken naar een zinvolle weekendvulling, beklimmen we een mijnterril. Daar gezeten, net dààr, in de lelijkste stad van het land, vind ik pure schoonheid: de kracht van de natuur om een grauwe berg steenkool te overwinnen. Als de natuur dat kan -en we zijn zelf ook een stukje natuur- dan is het een kwestie van tijd vooraleer we de berg in onszelf overwoekeren en weer staan schitteren in de zon. Dat geeft hoop... een berg hoop.

lonely

How can I sleep by counting only one sheep ?

hoop op een hoop

Impressie van Panorama 27 juni 2015,

het festival op een mijnterril in Marcinelle.

hidepark bis

koekoeksbloem

hidepark

De hitte is verzengend en mept me omver, de hond ligt strijk, de gsm is plat. Wanneer ik na een halve dag offline zijn de verbinding met het web herstel, heb ik daar meteen weer spijt van. De wereld daarbuiten is voor de zoveelste keer het toneel van gruwelijk middeleeuwse toestanden, zowel in Arabië als achter de hoek, in Frankrijk. Walging overheerst mijn gemoederen. Na het zien van het journaal hou ik 't voor bekeken, log weer uit en zoek dekking in het bos. Ik ben niet de enige, zo blijkt, wanneer een hagedis mijn aanwezigheid -de terreur van een wandelaar!- met argusogen aanschouwt. Hij houdt zich stil. Ik meen 'tzelfde te doen, koelbloedig.

grayhound

Ol'chap Louis

14u11

Het weekend doorgewerkt, korte nachten, deadline gehaald. De dode lijn staat op papier om er binnen enkele maanden iets levends mee te bouwen. Ik gun me deze woensdag de tijd om uit te slapen en ontwaak om 14u11. Er wordt ontbeten ver voorbij lunchtijd. Ik tuur een beetje naar zongegrijsd hout. De krant vertelt me dat het weekend is. De hond dolt met een bal die geen bal meer is. Ergens wacht een ring op een spel... Context verliest aan belang, mijn sluitertijd opent zich weer voor alle schoons in de simpele kleine dingen, ik val terug op mezelf, in mezelf, in de plooi. Thuiskomst van een verdwaald zieltje.

vvv

Voorproefje Van Verlof

Nog toe te voegen : picknick, witte wijn, goed boek, zeeën tijd

Zal zéker plat zijn : de batterij van mijn gsm