Na de terreur van de onderkruipsels in de tuin (en mijn naderende wanhoop), biedt zich plots een soldaat van het verzet aan : meneer de egel. Terwijl ie daar tussen 't onkruid rustig de boel in't oog houdt, weet ik dat het evenwicht in mijn hof weldra hersteld zal zijn. Nu mezelf nog in balance krijgen en alles komt goed...
vrijdag 30 mei 2014
pumpkin'breakfast
woensdag 28 mei 2014
flowerpower
Louis en ik hebben er ondertussen een ritueel van gemaakt : bij aankomst in Gonrieux checken we het bos. Of we willen of niet, het bos Moet. Gecheckt. Worden. Dus droppen we snel onze spullen op kantoor en rijden we verder door. Naar de grens. Naar no-mans-land.
En alsof dat bos het weet, tooit ze zich elke keer genuanceerd anders. Als subtiele verrassing, "tadàààà", en heet ons vervolgens weelderig welkom. Een groene omhelsing. Groen, totdat je écht kijkt. De pixels ziet. Merkt dat alle kleuren tesamen niet zwart zijn. Maar hoopvol groen. Misschien een goed wisjedatje voor het politieke zootje in bxl...
rupsreunie
Na het verslaan van de "snail-invasion" is er een nieuwe vijand in de moestuin geslopen... "Bloemkoolbloemen? Waarom daarop wachten als de bladeren nu reeds worden gesmaakt!?!" Aldus de koolwitjes-rupsen (what's in a name?).
woensdag 21 mei 2014
zondag 18 mei 2014
mysterie ontrafeld
leesvoer
Het zijn moeilijke dagen. Heling dient zich aan. De architect laat "den bouw" even achter zich. Trekt zich terug in de tuin. Plant kruid, oogst onkruid. Sprokkelt takken in het bos en bouwt een wigwam. Voor de tommekes (boontjes) in wording. Brandnetels worden in soepen en pastasausen gegooid én gesmaakt. Er wordt in de zon gezeten. En gelezen.
Voer voor mijn tijdelijk verloren gelopen ziel.
Voer voor mijn tijdelijk verloren gelopen ziel.
Abonneren op:
Posts (Atom)































