dinsdag 16 juli 2019

waak(vlam)hond

Het weer kabbelt wat, misschien valt er straks nog regen. Dus twijfel ik: verse pizza maken of de bbq aansteken? In m'n besluiteloosheid beslis ik eerst nog een boswandelingetje te maken, om de honger aan te wakkeren.
Soms lijkt mijn hond mijn gedachten te lezen. Ravottend van hot naar her, over de paadjes, struik in struik uit, ... houdt ze plots halt. "Wat dacht je van dit stapeltje aanmaakhout?" en ze verroert geen vin meer. Als madam de jachthond nu nog een rivierkreeftje of forelletje zou vangen, dan zitten we helemaal op dezelfde golflengte.
In afwachting daarvan wordt het pizza, vanavond.
Wakend over het aanmaakhout

woensdag 1 mei 2019

lillipurper

bosviooltje

Heftig groen

Ik dacht de afwas te doen. De hond denkt daar anders over en legt een verzameling stokken, mijn linker wandelschoen en de inhoud van de wasmand aan mijn voeten. "Spelen?" lees ik in haar ogen. "Ach, de afwas gaat niet lopen (helaas)," bedenk ik en ik zoek mijn rechterschoen (die ze voor de lol tussen de brandnetels heeft gedropt). Even later zwemmen mijn ogen in een zee van groen: het beetje regen heeft het bos doen ontploffen... Het lijkt een explosie à la Fukushima, ééntje van het gezonde soort.