zaterdag 14 april 2018

ree trouvé

En toen, te midden van het bos, net naast het wandelpad : een reetje !
(gevonden met behulp van de neus van de jongste viervoeter des huizes) 

maandag 2 april 2018

s


Enkele maanden geleden kreeg ik een letter cadeau voor m'n verjaardag. Een S. Geen E, geen T, neen, een S. Vanmorgen lacht de letter me toe, lonkend naar het vers brood en dampende koffie. Het blijft een vreemd en irrelevant object, want  nu, maanden later, is er nog steeds geen S in mijn naam geslopen. De S van sjokola? Of van stress en slaap- en serotoninetekort van de superwoman die zoekt naar strategieën om de winter schaakmat te zetten? Geen idee wat mijn vrienden bedoelden met die S. Misschien hou ik het gewoon bij de S van Simpel, als proef van de toekomst. Bij die gedachte breek ik de letter in twee en wordt ze alsnog de mijne.

zaterdag 10 maart 2018

't schoon verdiep

Wanneer ik mijn tuinkamer in Katelijne opzoek en er mijn plantjes bekijk, stel ik vast dat ik omringd word door vrienden en familie. Ze gedijen er goed, daarboven, op het schoon verdiep... Tnx y'all !
Graslelie, generatie x (en zich nog steeds welig voortplantend) - gekregen van mijn moeder (2002)
Campanula - gekregen van Wimert & Kees (2017) 

Venkel - gekregen van Aveve (2016)

Palm - gekregen van Tom (2015)

Wilde narcis - "gekregen" van Bois de Gonrieux (2018)

Akelei - ontdekt nadat Lies de betekenis van haar achternaam uit de doeken deed (2011)

kaalslag


dinsdag 6 maart 2018

KI

opkikkertje

De zon schijnt nog steeds, ook in Wallonië. Dus gaan we voor een opkikkerend tochtje in het bos.
Kermit dacht er ook zo over.

maandag 5 maart 2018

aardbreuk

Het zonnetje breekt eindelijk door. Het kleinste moestuintje van de planeet ondergaat een aardbreuk. Albert Heijn's radijsjes klieven zich een weg naar het licht: "Waar blijft die ruime bloembak om ondergronds te ontploffen?" De lente toont zich in de kleinste dingen, met grof geweld. En lekker dat dat is.

box of chocolates

life is like a box of chocolates
Exit werkgever nummer VI. Er wordt een groot afscheidsfeest gehouden, ik krijg een dozijn bedankjes, een voluptueus boeket bloemen en een kilo chocolaatjes. Exit VI, into some holidays. Tijd voor reflectie. Hoe ik tot dat jobhoppen gekomen ben, de ene job na de andere wegsnoepend? De fout zit 'm in de vraagstelling. Mijn loopbaan laat zich niet vatten door chocolatiers: mijn werk is niet de chocolaatjes, neen, het is de doos waarin zoveel mogelijk is, samen met de drang ervan te proeven.