![]() |
| someone had a great day today (and it wasn't the boss who had to cope with wet-dog-smell ...) |
dinsdag 16 september 2014
zaterdag 13 september 2014
scheids
Ik heb iets met ouwe scheimuren. Telkens een gebouw in de straat wordt afgebroken, ontpopt zich een hele geschiedenis. Met het onthullen van een scheimuur wordt de hele interne keuken van de vorige bewoner geetaleerd: blauwe tegeltjes in de badkamer, een schuine strip in de traphal, roze bloemetjesbehang in het toilet, onbestemd beige in de slaapkamer, met een verschenen rechthoek waar voorheen een huwelijksportret te prijken hing... Vandaag tref ik zulke geschiedenis aan op ons eigenste grondje, gestript van alle koterij: een deur werd dichtgemetseld; het raam vervolgens ook; een paar bakstenen op een rotte latei... Heerlijk !
vrijdag 12 september 2014
mushrooms from outerspace
Vergeet Hollywood & SF-Horror :
het epicenter van de buitenaardse invasie ligt
in Bois de Gonrieux !
woensdag 10 september 2014
maandag 8 september 2014
zaterdag 6 september 2014
adrian mole
![]() |
| De eerste molshoop van Adrian Mole |
Na decennia puindumpen -merci mes voisins!- leek dit kaveltje invers gesaneerd tot "garden of weapons of mass destruction": halve fietsen, roeste prikkeldraad, zelfgebreide sjaals, elektriciteitskabels, spiegels, duizend-en-één kroonkurkjes, autobatterijen, een ijsschaats, ... noem 't en je vond 't in mijn tuin. Maar we gaven niet op: we bleven ruimen, afval sorteren, grond zuiveren, bijmesten ... en na een zomer noeste tuinderij prijkt vandaag de kers op de taart! In het ochtenddauw vinden we vanmorgen de sporen van een nieuw huis/tuindier: bienvenu Adrian! Als hoop doet leven, dan leg je'm maar vol bulten, mijn hof!
maandag 1 september 2014
nazomerkopje
Terwijl het jonge grut joelt in het schooltje beneden in het dorp, spatten hier de kleuren in het rond, als ware de tuin een palletje vingerverf. De nazomer geeft 't beste van zichzelf, om maar te zwijgen van de broccoli. Op 't einde van vorig schooljaar hadden we 'm opgegeven. De trieste scheutjes waren gebuisd, er zat geen evolutie in de zaak. "Zittenblijven," dachten we en vergaten deze hoopjes miserie. Soms kun je de dingen maar beter hun beloop laten ... En zo staar ik nu naar m'n nazomers kopje plezier.
Abonneren op:
Posts (Atom)











