zondag 4 juni 2017

zondag 21 mei 2017

te diep in het glas gekeken

De notenboom van de overbuur staat ondertussen volop in blad. Tot grote verwarring bij het gevogelte wordt die boom weerspiegeld in mijn beglaasde voorgevel. Waardoor er ééntje die tweede "boom" wel eens wil verkennen, er vol tegenaan vliegt, met fatale breuken tot gevolg. Te diep in het glas gekeken, het treft niet enkel cafégangers.

zaterdag 20 mei 2017

kilogrammanoeuvre


"Da's dan vijftien kilo teveel," meldt mijn arts gisteren droogjes, nadat ze mijn BMI heeft berekend. Die wetenschap was me wel bekend. De poging van eerder deze week om mijn garderobe te upgraden liet daar weinig twijfel over bestaan: 98% van de winkels voorzien schaars gedimensioneerde kleding waar enkel mijn kuit zich comfortabel in wurmt. Hogerop is er een zware miscommunicatie tussen mijn lijf en de modeontwerpers.
"Die kilo's kwijt geraken lukt alleen als je een manier vindt die jou ligt. Crash-diëten of proteïne-kuren... Vergeet het maar. Dat helpt op termijn voor geen meter." Laat het nu net die meter (buikomtrek) zijn die dient te slinken.
"Een manier die mij ligt," echoot door mijn slaapkop wanneer ik deze ochtend de inhoud van mijn koelkast screen op zoek naar een appetijtelijk ontbijt. "Geen idee..."
Ik neem er dan maar wat welgemikte foto's van. Misschien is dàt mijn manier.
sinaas*appel*banaan*mix

dinsdag 16 mei 2017

sluierwolk


content

De tuin gonst, de zon gloeit, de kolen volgen. De blik van mijn hond hoopt dat mijn ogen groter zijn dan mijn buik. Niemand werd teleurgesteld vandaag.

soleil pétillant


puur punk

Terwijl de meerderheid van het wild zich gedeisd houdt en er alles aan doet om in z'n de omgeving op te gaan, is er één fiere gieter die die etiquette aan z'n laars lapt: de zilverreiger. Met zijn zuiverwit pluimage zie je'm van verre. De punker van het woud, zeg maar. Zou ie een hanenkam hebben als ie uitgaat in het weekend?

zaterdag 13 mei 2017

streepje zon

De Hondsbossen, what's in a name. Mijn vrolijke viervoeter is er dol op, hollend over de paadjes en weidse weien. Het grijs grijnst aan de hemel: "Zullen we een stortbui lozen over al die leute?" Het antwoord hangt zwaar in de lucht. Er klinkt welhaast een cynisch gegniffel doorheen de wolken. Tot er een streepje zon doorbreekt... en we terug lachen. Een nieuw pad inslaand, vlinders in 't zog.