snowshow

Louis at the window, facinated by the snowshow

north south united

Ze zouden het me geen twee keer lappen, de weergoden. Vorig weekend mij lesje geleerd en dus vandaag volop hamsteren. Want de sneeuw is in 't land en heeft er voor de verandering voor geopteerd mijn dorp en zijn bewoners te isoleren van de buitenwereld. We plunderen de Colruyt ten zuiden van Charleroi alvorens door te rijden naar mijn ijshut. Ik sla een voorraadje in van alle goeds dat ons belgenlandje te bieden heeft. Hartig lekker, 't beste van de gewesten... Mij hoort ge niet mopperen de komende dagen !

rottigheid

De ochtend mocht dan beginnen met een heerlijke zuiverheid, deze middag ruimt het plaats voor rottigheid van de smerigste soort. De zoon van de marginale buren is op bezoek, tesamen met zijn hond. Voor wie zich bij "marginale buren" niets kan voorstellen... denk "Walen wonend op een vuilnisbelt". Als schoonheid ligt in het omhelzen van het leven, dan weten deze creaturen zich te vermaken in het compleet tegenovergestelde. De evolutietheorie is hen blijkbaar ontgaan, enige ontwikkeling is hen vreemd. Als zwijnen kruipend door hun modderpoel, zonder een greintje respect voor zichzelf, laat staan hun huisdieren. Zo piept de graatmagere viervoeter al de hele noen om een hapje eten en een likje water. Dat laatste vindt hij tenslotte, aan het einde van zijn metertje touw, op het deksel van een olievat... Mijn ziel huilt.

pur sang

coulis van framboos en acaciahoning * yoghurt met biobanaan * topping van muesli

Ik overslaap me dat het geen naam heeft, alle wekkers ten spijt. En ik heb honger, zo eentje dat je liefst intraveneus wil stillen, zo groot. Slechts één medicijn : een shot vitaminen, recht uit de natuur. Graan van het veld, yoghurt van de koeien in de wei, een banaan van de bioboom, frambozen van een vrijgevige weldoener... clemantijnensapje erbij en een verse dag begint, pur sang.

it's electrifyin'

Deze ochtend levert DHL het voorlaatste onderdeel voor mijn kamperend bestaan: de aansluitkabel voor de caravan. Opdat Estérel onze beschermende cocon vol licht en warmte weze op donkere winterdagen. Toegegeven,  ik popel om terug in Vlaanderen te zijn: te eten, te vieren, te ontmoeten,... de basics van het sociaal dier dat Ellen heet. Spannend allemaal. Gensters goesting spatten van me af. Ongelooflijk hoe energiebommetjes ontstaan met het inslaan van nieuwe wegen. Niet dat Louis er wakker van ligt, van die vonken. Geen hoogspanning te bespeuren, daar op de vloer. Zolang ie maar mee mag, krijgt kortsluiting geen kans.

el niño

Na de hevige sneeuwval en de hevige dooi nadien, valt het hemelwater opnieuw met ongekende hevigheid naar benee. Het stroomt van mijn gezicht, mijn kraag in. Ik krimp wat dieper in de trui, maar tevergeefs: de drup is me voor. Mijn vel blijkt vandaag de kortste weg naar de rivier, alle vestimentaire voorzorgen ten spijt. El Niño amuzeert zich, daarboven. We druipen af, mijn hond en ik, een vermanend vuistje naar de lucht gebarend. Niet dat 't helpt. Dat doen alleen pannenkoeken. Gelukkig regent het nooit in de koekenpan.

zonderzonzonsondergang

tand des tijds

De tand des tijds ... én van een voltallige stamboom houtwormen !

brugse zot

... recept voor de zondagse hoogmis ...