nojito

NOjito : limoen, munt, stevia, bruiswater en ijs, véél ijs

Ondertussen de klok rond gewerkt. Tijd voor een break, cocktail in de aanslag. Lastenboeken schrijven valt al bij al nog mee, als de frigo volzit.

rockstar

rups van een donsvlinder, ofte puberpunk in vlindertaal vertaald

betonmix

Ze zijn begonnen: de laatste vier weken voor het bouwverlof. De eindspurt, zeg maar. En hoe je't ook draait of keert, in de sector ontkom je er niet aan: klanten wanen dat de wereld zal vergaan in de vakantie, aannemers lappen afgesproken termijnen aan hun werflaars, architecten pogen tot verzoening van 't onverzoenbare. Mijn dagen beginnen rond zessen. In de ochtend. Weekend incluus. Lijflijk sloopwerk van de bovenste plank. Ik bedien me van een mix vitamines, eentje waar geen enkele betonmolen tegen opgewassen is. Dàt en een goeie "zjat kaffe", et voila ... "Bouwvakkers te lande: ik ben wakker!"

#aardbei#banaan#munt#limoensap#yoghurt#

firstrawberry

De eerste oogst in de tuin is altijd een feest. Zeker als het om aardbeien gaat. De spanning... lang genoeg wachten zodat ze niet te zuur geplukt worden, maar ook niet té lang wachten, want dan weten de vogels die snoepjes voor mijn neus weg te pikken. Ik waag me eraan, vandaag, voor 't vallen van de zoveelste heerlijke avond. Kersen mogen dan taarten nodig hebben om een spreekwoordelijke betekenis te krijgen, dit fruit is zonder veel poehaaa te pruimen. Of beter, te aardbeien, puur.

insecta fashionista

Dragonfly Fashion Show anno 2015

blue - a classic

gold - dragonfly de luxe

red - the devil himself

te kakken

Meegesleurd worden in een verzengende maalstroom, het is niet moeilijk dezer dagen. Het is weer tijd voor de jaarlijkse prébouwverlofdrukte en dat is eraan te zien: op de werf zijn de zenuwen gespannen en flakkeren de figuurlijk-te-blussen-brandjes op, meer dan normaal. Uitroeptekens (!!!) en DRUKLETTERS verschijnen in het mailverkeer. Deadlines komen tot leven, tijd moet worden ingehaald op dagen die louter 24 uren duren. Het woord "opgebrand" smeult in de ogen van menig collega. 'n Hartige babbel eerder deze middag doet me inzien dat ik op de rand van die valkuil sta. Het voordeel van een verleden in zo'n kuil, is dat je hem herkent, vóór je erin tuimelt. Dus draai ik me -ongeacht de overvolle dagplanning- om, en wandel ervan weg. Het bos is. Louis geeft een hint, in zijn eigen taal. "Laten we ze te kakken zetten!?!" Hij doet ongegeneerd zijn ding. Ik zou dat ook meer moeten doen, mijn ding. Ik haal geen tijd in vandaag, ik néém de tijd, langs het riviertje. Het gefladder van gracieuze libellen verdooft mijn ogen en smoort de stress in mijn ademhaling. Rust kabbelt mijn lijf binnen. Ik neem nog wat meer tijd, kan het wel aarden, daar aan de waterkant. Geritsel in het struikgewas doet vermoeden dat we niet alleen zijn. Een everzijn duikt op, kijkt me aan à la "Jij bent daar, ik ben hier, en da's ok", flappert met zijn oren, en verdwijnt terug in het hoge gras. Hier en nu valt niets te vallen en haalt inhalen niets uit. Hier en nu is gewoon hier. En nu.

la vie en rose

De eerste rozen zijn vanochtend opengebarsten. Zoveel weelderig witte kitch heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mijn neus. Dus duik ik naar benee, de vleugels wijd ontvankelijk, om de zo voorspelbare geur op te snuiven, totdat de zoete aroma's ook aan de achterkant van mijn oogbollen prikken en tranen doen opwellen. Fluweelzachte gratie in mijn wilde boerentuin. Echter, net voor mijn reukorgaan landt, merk ik een bij op, in het hart. "Tiens, eentje zonder vleugels?!" Na enig gegoogle blijkt het een penseelkever, in het frans een "Trichie Fasciée". Een tricher, een valsspeler dus. Zelfs in "la vie en rose" is niets wat het lijkt.

pootje

Fris, dat wel, maar er zijn erger plekken denkbaar om pootje te baden...

up

Dat ik zoveel dooie dieren langs de baan zag liggen, de afgelopen week... Hoe kwam dat nou toch? "Omdat je er oog voor hebt," zegt de ene, "Omdat je naar beneden kijkt," zegt de andere. Dus kijk ik vandaag naar boven. En zie een gonzend bos. Luchtige aria's deinen in de wind, vlinders fladderen stuurloos in 't zonnig schijnsel, kevers zijn vogelvrij en mugjes worden uit de lucht geplukt. Merels sjezen af & aan met bourgondische buffetten in de bek. De piepende kroost verraadt een nest hoog in de kruin. Omringd door zoveel energie krijg ik vleugels. Klaar om een nieuwe week in te vliegen. RedBull is zó passé.