jangojim

Heden in de bib Merksem Park, gratis en veur niet !
http://jangojim.blogspot.be/

 

grauzone

allochtone architectuur van de overbuur

M.Dumas

een sneeuwstorm en het einde der tijden der autosnelweg; autotraagweg; hoe heet verkeersstroom zonder stroom? terplaatsegetrappel; op een eiland, in een zee van oppervlakkigheid; mail, hotmail, hotmichelle; het verbod op postergroot bloot voor kaderleden; gemor op de werkvloer; werkgroep "het leven na de naaktkalender, zelfhulp voor ingenieurs anno 2013"; angst in de ogen; er zijn geen zekerheden meer; duistere tijden; mijn plooifiets en het ontbreken van lampjes en politiemannen die -in de naam der wet- uitpakken met bezorgdheid onder de vorm van vermanende vingertjes en dreigende boetes; uniformen die trappen in "ze zijn net gepikt"; jantje-staat als bezigheidstherapie; "ja, dank u meneer, daaag" en verderbollen zonder enige vorm van verlichting (lett.&fig.); de weg verliezen en zoeken; en spitten; spitten; spitten; spitten; spitten; spitten; vinden en spugen, kokhalzen, kotsen; iemand verliezen, laten vallen, heel diep; niet zoeken; niet meer; missen wel; wel zien hoe 't loopt; of zweeft; oscar, the friendly ghost; een vriendin die opduikt, uit de kalmthoutse heimist; groeipijnen van iemand die weigert oud te worden, of althans, dat te erkennen; een collega die meldt hoe misselijk ze is, zwanger; hoe lelijk babies zijn, nog voor ze geboren worden, maar ook ver daarna; "roze vormeloze plumpudding" was allicht het eerste voorstel om het soort te benoemen, ware het niet dat iemand "baby" bedacht; iemand die inziet "mensen met kind'ren, daar kunt ge geen gesprek meer mee doen"; alle aandacht naar de kids, de kiendjes; mini-horror; 3 zonen die "dankusinterklaas" hebben geroepen in de schoorsteen; oh, we lachen wat af!; tijd voor gekkigheid; someone who thinks I'm an idiot, one that believes anything; 2000 persons who think I'm no idiot, one that manages any(build)thing; 2001 creatures that are wrong; faut; fout; fout is niets, niets is fout, zolang g'r maar mee omgaat; ik ga, om, eromheen; kak in de bib; en houten huisjes; het mijne in wording; fundaties gelegd; tijd om te groeien; naar beter; het kan, zolang ik maar niet het raam uit kijk.

“Architecture was my way of expressing my ideals: to be simple, to create a world equal to everyone, to look at people with optimism, that everyone has a gift. I don’t want anything but general happiness. Why is that bad?” - Oscar Niemeyer (Dec. 15th, 1907 - Dec. 5th, 2012)

een

En terwijl ik na Kapoor's sculpturen verder zwijmel, omvergeblazen door de inhoudelijke reflectie (en het letterlijk ontbreken ervan) maar ook door de technische perfectie, wacht me om de hoek opnieuw een mokerslag van hetzelfde kaliber: "één" van Berlinde De Bruyckere.

In twee vitrine-kasten etaleert ze het menselijk onvermogen. Om samen te zijn. Het verlangen te versmelten met die andere. De trieste eenzaamheid als geaccidenteerd resultaat. Ik lijk getroffen door een betonmolen, die zonder omweg over mijn ziel heen dendert. (en nog eens, in achteruit).

Als toetje schept de curator er een Philippe Vandenberg overheen, in een laatste wanhoopspoging  zijn misère neerkrassend.

Ik vraag me af of ik meer aankan. Van dit. En van dat, daarbuiten. Want dit is wat daarbuiten loert. Onderhuids.

ak blue bis

Anish Kapoor

de pont

S-curve van Anish Kapoor in museum De Pont Tilburg

anish kapoor

Na een bewogen week van vertwijfeling, beproeving en vooral veel getaffel, kom ik tot de wanhoopgedachte "Enkel kunst kan mij redden!" Mijn memorie en het net afspeurend herinner ik me dat ik nog eens langs Berlinde De Bruyckere in Tilburg wilde passeren. En tweevliegeninéénklapsgewijs ook langs Anish Kapoor. Als fervent fan van zijn werk, of beter, zijn ruimten, kon ik er niet omheen : ik moest en zou naar De Pont bollen om het schoon te aanschouwen.

Hij stelt nooit teleur.

Zo ook afgelopen zaterdag. Wie eens wil verdwijnen van deze aardkloot, wie eens weg wil van het geijkte, los van referentiekaders, ... Gaat en ziet (niets) ! Want niets zo fijn als niets, op dagen dat 't soms wat teveel wordt.

ak blue

Anish Kapoor in De Pont Tolburg

linzenhoop

Tijdens mijn laatste ritje Schaarbeek-AntwerpenCentraal tuur ik door het raam, merk de esthetiek en het lijnenspel op van een paal die de bovenleiding van 't spoor hoog houdt. Afscheid zweemt door mijn hoofd. 'n Metafysische bui hangt in de lucht.

"Ey, oewaar chaat chij naartoe? Iek moet naar Filvoorde." "Filvoorde!? Dees trein chaat naar AaantwaarpCentrâl, chast!", kwebbelen twee moslimpubers als was het voor de hele wagon.

Weg bui en terug met de voeten op de grond. Ik moet spontaan aan humus denken. En aan de linzen die ik 24u geleden te weken heb gelegd. En hoe 't me nooit eerder gelukt is daar iets lekkers mee te prepareren. Ik besluit om de kerk/moskee in het midden te houden, en combineer uiteindelijk het arabische met het belgische :

Laat de (gedroogde) linzen 24u weken en spoel schoon. Vervolgens aardappelen en linzen (1/3+2/3) gaarkoken in bouillon. Afgieten en kruiden met komijn en vergemalen zwarte peper. Afwerken door er feta (op kruidenolie) doorheen te mengen. Dàt en een rolletje chipolata, meer moet dat niet zijn, chast !

oerhut upgrade

Oerhut-upgrade, nu mét metalen dak !