 |
| Anish Kapoor |
dinsdag 27 november 2012
anish kapoor
Na een bewogen week van vertwijfeling, beproeving en vooral veel getaffel, kom ik tot de wanhoopgedachte "Enkel kunst kan mij redden!" Mijn memorie en het net afspeurend herinner ik me dat ik nog eens langs Berlinde De Bruyckere in Tilburg wilde passeren. En tweevliegeninéénklapsgewijs ook langs Anish Kapoor. Als fervent fan van zijn werk, of beter, zijn ruimten, kon ik er niet omheen : ik moest en zou naar De Pont bollen om het schoon te aanschouwen.
Hij stelt nooit teleur.
Zo ook afgelopen zaterdag. Wie eens wil verdwijnen van deze aardkloot, wie eens weg wil van het geijkte, los van referentiekaders, ... Gaat en ziet (niets) ! Want niets zo fijn als niets, op dagen dat 't soms wat teveel wordt.
dinsdag 30 oktober 2012
linzenhoop
Tijdens mijn laatste ritje Schaarbeek-AntwerpenCentraal tuur ik door het raam, merk de esthetiek en het lijnenspel op van een paal die de bovenleiding van 't spoor hoog houdt. Afscheid zweemt door mijn hoofd. 'n Metafysische bui hangt in de lucht.
"Ey, oewaar chaat chij naartoe? Iek moet naar Filvoorde." "Filvoorde!? Dees trein chaat naar AaantwaarpCentrâl, chast!", kwebbelen twee moslimpubers als was het voor de hele wagon.
Weg bui en terug met de voeten op de grond. Ik moet spontaan aan humus denken. En aan de linzen die ik 24u geleden te weken heb gelegd. En hoe 't me nooit eerder gelukt is daar iets lekkers mee te prepareren. Ik besluit om de kerk/moskee in het midden te houden, en combineer uiteindelijk het arabische met het belgische :
Laat de (gedroogde) linzen 24u weken en spoel schoon. Vervolgens aardappelen en linzen (1/3+2/3) gaarkoken in bouillon. Afgieten en kruiden met komijn en vergemalen zwarte peper. Afwerken door er feta (op kruidenolie) doorheen te mengen. Dàt en een rolletje chipolata, meer moet dat niet zijn, chast !
zaterdag 27 oktober 2012
oerhut
Terwijl ik zwoeg op 't vergelijken van prijzen, het uitdokteren van elektricteitsplannen, zonneboilers ontdoe van hun geheimen en mijn hoofd breek op ventilatiesysteem C of D, bedenk ik dat ik misschien even een break moet nemen. Ik blader door mijn foto-archief en mijmer weg bij 't zien van de noorse hut, die amper anderhalve maand geleden opdook langs de weg. Weg met gepieker, weg met gezwoeg. Dingen zijn simpel, als je ze stript van "contemporary crap".
donderdag 18 oktober 2012
in de put
Mijn eerste werfbezoek. Mijn eerste meerprijs. Want onkosten zijn 't enige wat groeit op mijn grond. Of beter, mijn rotstuin. Geen grijntje grond, enkel leisteen. En puin, historisch puin. Van buren die decennia lang aan vervuiling deden. Als hobby. Als buurtwerk. Als marginaal bedankje voor hun langdurige werkloosheidspoen. Als MERDE!, je ne sais quoi. Tot ik in de verte een kapelletje opmerk. En een windmolen. Want alles gaat voor de wind, in't zuiden. Een bevestigende knik van twee knuiters. Met een monkellachje. De zon schijnt, dus vloeien er geen tranen. Ik bid om een zachte winter. In België, niet in Benidorm, en bol weer naar huis.
 |
| mijn put |
 |
| mijn rotstuin |
 |
| mijn berg brol |
 |
| een kapelletje in de verte |
 |
| een sacraal moment |
 |
| twee knuiters met een monkellachje |
dinsdag 9 oktober 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)